Michaił Fiodorowicz Frołow, (ur. 13 listopada 1897 r. w stanicy Nowoczerkaskaja w Rosji, zm. 11 lipca 1930 r. w Litomyšlu w Czechosłowacji) – rosyjski wojskowy (esauł), emigracyjny publicysta i działacz kozacki.
Ukończył gimnazjum, a następnie kozacką szkołę wojskową w Nowoczerkasku. Brał udział w I wojnie światowej. Walczył z bolszewikami w czasie wojny domowej w Rosji. Wiosną 1920 r. w stopniu esauła został zastępcą dowódcy 42 pułku kawalerii Kozaków dońskich. Podczas odwrotu Armii Dońskiej w kierunku Kaukazu pułk odłączył się od niej, po czym wszedł w skład korpusu gen. Nikołaja E. Bredowa, operującego na południowej Ukrainie. Korpus przekroczył granicę z Polską, gdzie rosyjscy żołnierze zostali internowani. Esauł M. F. Frołow na czele większości swojego pułku przyłączył się natomiast do Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. Poprzysiągł, że wraz z Ukraińcami i Polakami będzie prowadził walkę z bolszewikami. Jego pułk został nazwany samodzielnym pułkiem Kozaków dońskich, zaś sam M. F. Frołow dostał stopień pułkownika. Walczył w składzie 2 Ukraińskiej Dywizji Piechoty płk. Ołeksandra Udowyczenki.