Od lipca do września 1926 (po śmierci Jana Żarnowskiego) pełnił obowiązki prezesa; pozostawał wiceprezesem do wybuchu wojny. W odróżnieniu od większości członków kierownictwa NIK w okresie okupacji pozostał w Polsce, po 1945 mimo podeszłego wieku podjął współpracę z Biurem Kontroli przy Prezydium KRN (jako rzeczoznawca).
Wyróżniał się pracowitością i dużą wiedzą fachową. Ryszard Szawłowski w swoim opracowaniu poświęconym międzywojennej NIK nazwał Rugiewicza filarem najwyższego organu kontroli II Rzeczypospolitej.
Był dwukrotnie żonaty: po raz pierwszy z Eugenią Rodziewicz, po jej śmierci Marią Zofią Staszkowską.
Zmarł w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera R-4-27).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1931) „za zasługi na polu pracy państwowej”. Złoty Krzyż Zasługi (30 stycznia 1939) „za zasługi w służbie państwowej”.
Przypisy
Bibliografia Ryszard Szawłowski, Najwyższe państwowe organy kontroli II Rzeczypospolitej, Warszawa 2004.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Mazowieckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Prezesi Najwyższej Izby Kontroli Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1950