thumb|200px|Karta herbarza J. Siebmachera z herbem księcia Prus (pierwszy z lewej w dolnym rzędzie), 1605 Jerzy Fryderyk Hohenzollern (; ur. 1539, zm. 1603) – margrabia Ansbach i Bayreuth, książę karniowski, książę opolsko-raciborski potem żagański, wolny pan Bytomia, Tarnowskich Gór i Bogumina, od 1578 opiekun księcia Prus.
Rodzina Był synem margrabiego Jerzego i jego trzeciej żony księżniczki saskiej Emilii.
Życie i działalność mały|Heilsbronn, klasztor Najświętszej Marii Panny i św. Jakuba - Grobowiec Gdy miał niecałe pięć lat, zmarł mu ojciec. Opiekunem został stryj, książę pruski Albrecht, który dziesięć lat później – prawdopodobnie z powodu luterańskiego wyznania – został odsunięty i zastąpił go król Czech Ferdynand I. Rządy sprawował za pośrednictwem urzędników książęcych z Karniowa. W imieniu Jerzego Fryderyka wydano rozporządzenie, aby starostowie bytomscy znali oprócz języka niemieckiego także polski. W 1548 r. obiecano drukować ordynację górniczą w dwóch językach. W 1552 r. Ferdynand I odebrał Jerzemu Fryderykowi księstwo opolsko-raciborskie i w zamian dał księstwo żagańskie. Sześć lat później margrabia sprzedał je Habsburgowi. Za pełnoletniego uznano go w 1556 r. Wkrótce odziedziczył Bayreuth. W 1556 r. Ferdynand I (od 1555 r. także cesarz) wytoczył proces o dochody z kopalń.