Wymarcie Nie do końca jest jasna przyczyna wymarcia mamutów. Najogólniej rzecz biorąc podaje się trzy ewentualne przyczyny lub ich kombinację: mamuty wymarły ze względu na istotne zmiany w klimacie na przełomie plejstocenu i holocenu (ponad 10 tys. lat temu), do których zwierzęta nie zdołały się dostosować, w tym poważnie brane są pod uwagę wielowiekowe zmiany klimatyczne (znaczne oziębienie — tzw. młodszy dryas) wskutek upadku wielu komet lub asteroid (lub fragmentów jednego takiego ciała niebieskiego) dość równocześnie w różnych miejscach globu oraz wybuchu znacznych pożarów lasów ok. 12800 lat temu, zwierzęta wyginęły w wyniku jakiejś choroby lub epidemii, mamuty zostały wytępione przez człowieka.
Jak się uważa, ostatnie mamuty na stałym lądzie wyginęły ok. 10–8 tys. lat p.n.e., natomiast niewielka populacja mamutów istniała na Wyspie Wrangla do ok. 2000 r. p.n.e. Ta ostatnia izolowana populacja uległa skarłowaceniu wskutek systematycznie malejącej przestrzeni ich biotopów i zasobów pożywienia. Karłowate osobniki dorastały do wzrostu 1,8 m w kłębie. W 2009 roku naukowcy odkryli, że ostatnie mamuty, jakie żyły na terenie dzisiejszej Wielkiej Brytanii wyginęły około 12 000 lat p.n.e. Przedtem uważano, że zwierzęta te zniknęły z północno-zachodniej Europy 19 000–17 000 lat p.n.e.