Donnersmarck przekazał fundacji grunty we Frohnau i środki finansowe. Kryzys gospodarczy i hiperinflacja po I wojnie światowej uniemożliwiły jednak szybkie uruchomienie planowanych placówek, a fundacja rozpoczęła szerszą działalność dopiero po II wojnie światowej.
Współcześnie Fürst Donnersmarck-Stiftung prowadzi działalność w zakresie rehabilitacji, opieki, edukacji, doradztwa i wspierania osób z niepełnosprawnościami.
Rezydencje i działalność budowlana
thumb|Pałac w Świerklańcu thumb|Guido i Katharina przed pałacem w Reptach thumb|Guido Henckel von Donnersmarck i cesarz Wilhelm II w Świerklańcu
Najważniejszą rezydencją Donnersmarcka był Świerklaniec, gdzie znajdował się dawny zamek rodowy. W XIX wieku zespół rozbudowano o nowy pałac, zabudowania gospodarcze, ogród, obiekty sakralne i dom gościnny.
Pałac w Świerklańcu
W drugiej połowie XIX wieku Donnersmarck wzniósł w Świerklańcu nowy pałac przeznaczony dla Blanki de Païva. Rezydencję, określaną później jako „Mały Wersal”, ukształtowano pod wpływem francuskiej architektury pałacowej.
Autorstwo projektu wiązano z francuskimi architektami Pierre’em Manguinem i Hectorem-Martinem Lefuelem. Pałac został zniszczony po II wojnie światowej, a jego pozostałości rozebrano w latach 60.