thumb|250px|Martin's Cove na szlaku mormońskim Szlak mormoński albo Szlak pionierów mormońskich – droga długości ponad 2000 km, którą mormoni, czyli wyznawcy Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich (LDS) podróżowali na zachód w latach 1846–1857. Dzisiaj szlak ten uznawany jest za narodowy pomnik historyczny.
Podłoże Pod przywództwem Josepha Smitha w latach 1830–1844 mormoni utworzyli w Stanach Zjednoczonych kilka osiedli, wśród których najważniejszymi były Kirtland (Ohio), Independence (Missouri) i Nauvoo (Illinois). Jednak ze wszystkich byli kolejno usuwani z powodu zarówno ich nieakceptowanych obyczajów (wielożeństwo), jak i konfliktów z innymi osadnikami. Ostatnie takie osiedle – Nauvoo – musieli opuścić w roku 1846.
Jakkolwiek po śmierci Smitha w roku 1844 ruch świętych w dniach ostatnich uległ rozpadowi na kilka mniejszych grup, zdecydowana większość wiernych skupiła się wokół Brighama Younga i Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach OstatnichHartley. 24 września 1845 przywódcy Kościoła zapowiedzieli, że wraz z nastaniem wiosny święci opuszczą Nauvoo.