przejawem buntu lub dezercji.
W przypadku działań przybrzeżnych samozatopienie było częstą formą blokowania toru wodnego czy portu w celu utrudnienia korzystania z niego przez nieprzyjaciela.
Historyczne przykłady samozatopienia samozatopienie rosyjskiego krążownika "Wariag" pod Czemulpo (1904) samozatopienie floty niemieckiej w Scapa Flow (1919) samozatopienie Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej podczas kampanii wrześniowej (1939) samozatopienie pancernika kieszonkowego "Admiral Graf Spee" podczas bitwy u ujścia La Platy (1939) samozatopienie Włoskiej Flotylli Morza Czerwonego (1941) możliwe samozatopienie pancernika "Bismarck" (1941) samozatopienia lotniskowców podczas bitwy na Morzu Koralowym i bitwy pod Midway (1942) samozatopienie floty francuskiej w Tulonie (1942) samozatopienie duńskiej floty w Kopenhadze (1943) wykorzystanie zatopionych jednostek podczas lądowania w Normandii (1944)
Kategoria:Marynarka wojenna