ruchomych. 1543 – część dochodów przekazana na budowę Pedagogium Szczecińskiego. XVII w. prezbiterium kościoła wraz z transeptem zostaje przeznaczone na kaplicę, a trzynawowa hala główna staje się spichlerzem i wozownią książęcą. Klasztorne zabudowania zaczynają pełnić funkcję rezydencji wypoczynkowej książąt szczecińskich. 1721 – po podporządkowaniu Pomorza Prusom rozpoczęto likwidację zabudowań klasztornych. Pozostawiono kościół z zachowaniem funkcji z okresu reformacji.
Podanie o klasztorze w Kołbaczu Opowiada Franciszek Pałasz, l. 70, urodzony w Stężycy pow. Kartuzy, od 1946 r. zam. w Żelewie pow. Gryfino, woj. szczecińskietranskrypcja tekstowa: Jan Sadownik, Zofia Przyłuska-Jaworska:
Źródło:Opublikowane w dwumiesięczniku Literatura Ludowa. Pomorze Zachodnie, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Warszawa 1960, rok IV, nr 4-5, s.36 bez zastrzeżenia praw autorskich
Przypisy
Linki zewnętrzne Klasztor pocysterski w Kołbaczu [dostęp 19 maja 2009] Szlak cysterski w Polsce – Kołbacz [dostęp 19 maja 2009]