Model propagandy – teoria autorstwa Edwarda Hermana i Noama Chomskiego. Model ten zakłada tendencję systemowo-uwarunkowanego odchylenia w obiektywności niepaństwowych środków masowego przekazu, którą wyjaśnia na podstawie uwarunkowań ekonomicznych.
Model ten został zaprezentowany w książce Produkowanie zgody: Polityczna ekonomia mass mediów (). Teoria Hermana i Chomskiego zakłada istnienie „pięciu filtrów, które stanowią o selekcji typów wiadomości i dopuszczaniu ich do publikacji, a także zakłada podział ról, które mają być pełnione lub wykonywane (np. kto ma mieć pracę, a kto nie)”. Do pięciu filtrów w roku 1988 w USA zaliczono: własność źródło finansowania źródło informacji dezaprobata (amerykanizm: flak) antykomunistyczna ideologia. Według założeń powyższego modelu trzy pierwsze filtry wywierają największy wpływ.
Media państwowe również podlegają filtrom. Model zakładający przychylność mediów państwowych wobec struktur rządowych (np. TVP, BBC) w tym artykule nie jest uwzględniany, jednakże bezsprzecznie funkcjonuje.