Walki odwrotowe ku Wiśle Wycofując się na wschód od Krakowa 6 września II dywizjon walczył w obronie przepraw na rzece Szreniawie powstrzymując natarcie niemieckich kolumn pancernych i zmotoryzowanych pod Przesławicami, Piotrkowicami, Gniazdowicami i Chorążycami wraz 201 pp rez. Prowadził obronę przeciwpancerną i powstrzymał natarcie niemieckiej piechoty zmotoryzowanej i czołgów ze wsparciem artylerii. I dywizjon w nocy 6/7 września w rejonie Proszowic wspólnie z 204 pułkiem piechoty stoczył walkę nocą, w której poniósł straty szczególnie w szeregach 2 baterii. Następną walkę stoczył w rejonie Kazimierzy Wielkiej w obronie kolumny marszowej 204 pp i oddziałów dywizyjnych 55 DP rez. W walce z czołgami utracił 3 armaty. W nocy 6/7 września II dywizjon 65 pal wsparł atak 201 pp rez. na niemiecką piechotę zmotoryzowaną w Klimontowie, przyczyniając się do jej wyparcia z miejscowości. 7 września od godz. 11.00 II dywizjon kilkakrotnie celnym ostrzałem powstrzymał czołgi niemieckie atakujące kolumnę dywizji w rejonie Cudzynowic i Budzynia, a później Jakuszowicach w rejonie przepraw przez rzekę Nidzicę. W walkach tych dywizjon zadał duże straty oddziałom niemieckim, przewyższające własne straty. 8 września od rana II/65 pal wspierał obronę piechoty na odcinku Piasek Wielki-folwark Budzyń. Ok. godz.