Jerzego Goinki została przydzielona do dyspozycji dowódcy artylerii 23 Dywizji Piechoty z zadaniem wsparcia natarcia piechoty tej dywizji na Tomaszów Lub. Z I dywizjonu sformowano mieszaną baterię siedmio-działową pod dowództwem kpt. Kazimierza Ryłko. Bateria por. Jerzego Goinki podczas wsparcia 201 pp utraciła w walce ponad 50 żołnierzy poległych i rannych. Bateria zbiorcza kpt. Kazimierza Ryłki wystrzelała całą amunicje przy wsparciu 23 DP. W trakcie niemieckich kontrataków po wyczerpaniu amunicji prowadzono walki przy użyciu broni ręcznej na linii ogniowej baterii. Na pozycje niemieckie wokół Tomaszowa baterie wykonały nawały ogniowe resztą amunicji. W nocy pozostałość 65 pal sformowała kolumnę marszową mającą maszerować w kierunku lasów Hrebenne. Z uwagi na zatłoczenie dróg nie dołączyły pozostałości 65 pal do pozostałości 55 DP rez. 20 września pozostałości pułku czterokrotnie zostały silnie ostrzelane przez niemiecką artylerię tracąc przeszło 50 poległych i rannych żołnierzy oraz liczne konie, po czym rozproszyły się. Bateria zbiorcza II dywizjonu w rejonie Maził dostała się do niemieckiej niewoli w godzinach popołudniowych 20 września. W części sprawnych armatach ukryto zamki i sprzęt optyczny.