W 1742 papież Benedykt XIV opublikował Konstytucję apostolską Etsi Pastoralis, za pośrednictwem której chciał nadać właściwy charakter wiernym rytu bizantyjskiego wobec wiernych rytu łacińskiego, otwierając tym samym drogę ku uznaniu w Kościele obu obrządków jako sobie równorzędnych. W 1784 papież Pius VI ustanowił na Sycylii zwykłą prałaturę. W 1794 kolegium zostało przeniesione do klasztoru Świętego Adriana w San Demetrio Corone.
Podczas II wojny światowej seminarium w Palermo zostało zniszczone. W 1946 przeniesiono je do Piana degli Albanesi. Papież Benedykt XV ustanowił w Grottaferrata Seminarium Pontyfikalne oraz diecezję obrządku bizantyjsko-włoskiego, obejmującą kontynentalne Włochy, ze stolicą w Lungro. 26 października 1937 papież Pius XI konstytucją Apostolica Sedes ustanowił dla rytu italo-albańskiego na Sycylii diecezję w Piana degli Albanesi. W 1960 decyzją Stolicy Apostolskiej została ustanowiona jurysdykcyjna jedność diecezjalna aż do terenów Mezzojuso, Palazzo Adriano i Contessa Entellina, tak że żyjący tam wierni rytu łacińskiego zależą od diecezji rytu bizantyjskiego.
*