Helena Kopper (ur. 24 lutego 1910, zm. po 26 lutego 1952) – polska zbrodniarka wojenna, skrzypaczka, więźniarka kilku niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych.
Życiorys Urodziła się w Płokach, powiat chrzanowski. Według własnych danych była profesorem muzyki, grała na skrzypcach. 24 czerwca 1940 została aresztowana przez gestapo za posiadanie antyniemieckich ulotek i umieszczona w krakowskim więzieniu. 15 października 1940 wysłano ją do obozu koncentracyjnego Ravensbrück, skąd 21 października 1942 przeniesiono ją do Auschwitz-Birkenau. W Auschwitz została skierowana do karnego komanda pracy, według własnych zeznań powodem tej kary było nielegalne palenie papierosów oraz nielegalne posiadanie listów. 27 grudnia 1944 Kopper znalazła się w Bergen-Belsen, gdzie została starszą bloków 224 i 27 (Blockälteste) oraz do policji obozowej. Kopper była odpowiedzialna za rozdawanie jedzenia oraz za utrzymanie porządku w blokach. Wiele kobiet zarzucało jej brutalne traktowanie, znęcanie się i poniżanie więźniarek. Miała ponoć zabierać jedzenie więźniarkom i zatrzymywać je dla siebie. Jej ulubioną metodą karania kobiet, było ich zmuszanie do długiego klęczenia, często na śniegu i lodzie, co miało doprowadzić do śmierci kilku z nich.