3 czerwca Franciszek Pększyc poszedł na patrol i wrócił szczęśliwie, jednak następnego dnia na patrolu pod Modliborzycami został ciężko ranny w głowę, a chcąc uniknąć niewoli odebrał sobie życie strzałem z pistoletu. Pochowano go w Baćkowicach. W okresie międzywojennym ciało jego przeniesiono na cmentarz wojenny w Opatowie.
Franciszek Pększyc pośmiertnie został odznaczony austriackim Krzyżem Zasługi Wojskowej (rozkazem z dnia 15 września 1915 roku) oraz awansowany na stopień kapitana (ze starszeństwem z dniem 3 czerwca 1915 roku).
W niepodległej Polsce odznaczony pośmiertnie „za bojowe zasługi, męstwo i odwagę w obliczu wroga” Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7087 oraz Krzyżem Niepodległości „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Był kawalerem.
Upamiętnienie Jego życiorys opisał Karol Koźmiński w książce pt. Kamienie na szaniec, wydanej w 1937.
W 1939 Państwowe Liceum i Gimnazjum w Kętach otrzymało nazwę Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Kpt. Franciszka Pększyca Grudzińskiego w Kętach.
W Krakowie, w dzielnicy Zwierzyniec, znajduje się ulica jego imienia.
Przypisy