W czasie swojego panowania Radu Paisie kilkakrotnie musiał stawiać czoła wewnętrznym spiskom bojarskim, skierowanym przeciwko jego osobie. Pierwszy, zakończony niepowodzeniem i związany z ambicjami przejęcia władzy przez bojara Drăghici miał miejsce między rokiem 1535 a 1539, przy czym najbardziej prawdopodobną datą jest rok 1536. Drugi, w 1539 roku, związany był z kolei z próbą zagarnięcia tronu przez spokrewnionego z rodem Craiovești bojara Șerbana. Wiadomo, że w tym wypadku hospodar zmuszony został do opuszczenia kraju i udania się za Dunaj, gdzie uzyskał pomoc Turków w celu odzyskania władzy. Trzecia próba miała miejsce w 1544 roku, kiedy na terenie Siedmiogrodu kilka znaczących rodów bojarskich (m.in. Stroe) zebrało się wokół pretendenta do tronu Laioty Basaraba. Pokonany w bitwie Radu Paisie uciekł w maju 1544 roku do Nikopolis na terytorium Imperium Osmańskiego, skąd z pomocą tamtejszego paszy wrócił i pokonał buntowników. Ostatecznie został przez Turków pozbawiony tronu na rzecz swojego brata Mirczy VII Pastucha w 1545 roku po tym, jak został wezwany do Stambułu i zesłany na wygnanie do Egiptu, gdzie zmarł.