Memoria del fuego została ciepło odebrana przez krytyków literackich. Galeano był porównywany do Johna Dos Passos i Gabriela Garcii Márqueza. Ronald Wright pisze w Times Literary Supplement: „Wielcy pisarze... rozmontowują stare gatunki i tworzą nowe. Ta trylogia napisana przez jednego z najzuchwalszych i najbardziej uznanych authorów południowoamerykańskich wymyka się wszelkiej klasyfikacji”.

El libro de los abrazos (Książka uścisków) została w New York Times Book Review oceniona przez Jaya Periniego jako prawdopodobnie najodważniejsza książka Galleano. Jest to kolekcja krótkich, często lirycznych, historii odzwierciedlających poglądy pisarza na emocje, sztukę, kulturę, politykę i podstawowe wartości. Książka zawiera także kąśliwą krytykę współczesnego społeczeństwa konsumpcyjnego, a także obraz umysłu idealnego. To ostatnia z książek Galeano przetłumaczona przez Cedrica Belfrage, przed śmiercią tłumacza w roku 1991.

Pisarz był także zapalonym kibicem piłki nożnej;