ChOL pod koniec października przekroczyli graniczną rzekę Jalu w liczbie ok. 200 tys. żołnierzy. W kolejnych miesiącach liczba ich stale wzrastała, tak że ogółem w wojnie koreańskiej uczestniczyło ok. 1–1,5 mln chińskich żołnierzy. Trzon sił stanowili weterani chińskiej wojny domowej, ale byli wśród nich również robotnicy, aktywiści partyjni, pisarze i publicyści (np. Wei Wei, Li Guowen) oraz chłopi. Hasło ochotników brzmiało Okazać sprzeciw amerykańskiej agresji – pomoc Korei. Jednostki ChOL zorganizowane w armie (np. XV Armia – dowódca Qin Jiwei, XIX Armia – dowódca Han Xianchu) podlegały jednemu naczelnemu dowództwu. Naczelnym dowódcą ChOL był Peng Dehuai, zastąpiony później przez Yang Yonga. Uzbrojenie stanowiła broń strzelecka i ciężka, artyleria, czołgi i amunicja przekazana przez ZSRR, za którą później ChRL musiała zapłacić. Strona radziecka zabezpieczała także z powietrza granicę ChRL, dokonując lotów patrolowych wzdłuż rzeki Jalu po stronie chińskiej. Konieczność zapłaty za broń, mimo że ochotnicy w Korei walczyli również w interesie ZSRR, spowodowała głęboką niechęć do Sowietów i późniejszy rozłam radziecko-chińskiZob. Uchwała KC KPCh w sprawie pewnych zagadnień historii partii po utworzeniu ChRL, tłum. polskie z chińskiego ambasada ChRL w Warszawie, 1983, str.