zaczęto realizować program tajwanizacji Kuomintangu, czego najważniejszym przejawem było wypromowanie przez prezydenta Chiang Ching-kuo na swego następcę wywodzącego się z Tajwanu Lee Teng-hui’a. Rozpoczęto też proces liberalizacji politycznej, dopuszczając ograniczoną opozycję w postaci ruchu dangwai. W 1986 roku, na bazie aktywistów dangwai powstała opozycyjna Demokratyczna Partia Postępowa; kilka miesięcy później zniesiono stan wojenny i stopniowo zmniejszano kontrolę prasy; zalegalizowano partie opozycyjne popierające niezależność od komunistycznych Chin. W przeprowadzonych w 1992 roku wyborach powszechnych zwyciężył Kuomintang. W lutym 1993 roku premierem został Lien Chan. W 1996 r. w pierwszych demokratycznych wyborach prezydentem Tajwanu został Lee Teng-hui. Cztery lata później zastąpił go Chen Shui-bian z Demokratycznej Partii Postępowej. Za jego kadencji w 2002 roku podjęto próbę wstąpienia do ONZ, która zakończyła się niepowodzeniem.