Dopiero po upadku komunizmu w Europie Kościół rusiński odrodził się i zaczęła wzrastać liczba wiernych i kapłanów.
Współczesność Odpowiadając na emigrację rusińskich grekokatolików do Stanów Zjednoczonych, Kościół katolicki powołał dla nich odrębne struktury, początkowo wspólne z wiernymi cerkwi ukraińskiej. Powodowało to jednak zatargi na tle narodowościowo-etnicznym, dlatego w 1924 powołano osobny egzarchat apostolski dla Rusinów, podniesiony w 1963 do rangi eparchii Pittsburgha. W kolejnych latach powołano eparchie Passaic, Parmy i Van Nuys (przeniesioną następnie do Phoenix). W 1969 utworzono z nich metropolię sui iuris.
Kościół nie uzyskał jednolitej struktury organizacyjnej. Większość jego wiernych mieszka na terenie eparchii mukaczewskiej, jednakże podlega ona bezpośrednio pod Stolicę Apostolską. Po odrodzeniu się Kościoła greckokatolickiego na Ukrainie, część hierarchii i wiernych z Zakarpacia pragnęła podporządkowania eparchii greckokatolickiej metropolii sui iuris we Lwowie (frakcja proukraińska), jednakże wierni i duchowieństwo nadal identyfikujące się jako potomkowie Rusinów i Węgrów było temu przeciwne, dlatego też Stolica Apostolska zdecydowała o zachowaniu status quo eparchii.