Miasto przejęło wtedy funkcję grodu kaszteleńskiego (po Radzimiu).

Miasto szlacheckie Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską i początkowo była miejscowością szlachecką, należącą do polskiej szlachty z rodu Brzechwów, a później do Pniewskich, Kościeleckich i Potulickich. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1433 miejscowość leżała w powiecie poznańskim w Koronie Królestwa Polskiego. Od 1424 była siedzibą własnej parafii. Od 1406 była siedzibą własnej parafii, a w 1510 należała do dekanatu Oborniki.

Pierwszy zapis historyczny wspominający miasto pochodzi z 1355 i po łacinie odnotowuje Mikołaja z Gośliny (łac. „Nicolaus Goslinensis”), który był mieszczaninem w Pobiedziskach. Na przełomie XIV i XV wieku w zachowanych źródłach sądowych wspomniany został Mikołaj Brzechwa z Gośliny jak dawniej nazywano Murowaną Goślinę. W latach 1387–1406 był on właścicielem miejscowości i odnotowano go w kilku procesach majątkowych. W 1387 wspomniany został jego spór z Sułkiem kmieciem oraz jego synami ze wsi Kuropatniki koło Kórnika w powiecie pyzdrskim. W latach 1388–1390 Mikołaj Brzechwa toczył spory sądowe z Żydami oraz mieszczanami.