Albrecht Brandi (ur. 20 czerwca 1914 w Dortmundzie, zm. 6 stycznia 1966 w Kolonii) – dowódca okrętów podwodnych (U-Bootów) podczas II wojny światowej. Był jednym z dwóch (obok Wolfganga Lütha) dowódców U-Bootów, którzy zostali odznaczeni Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu, Mieczami i Brylantami.
Komandor Albrecht Brandi dowodząc 3 okrętami (U-617, U-380, U-967), odbył 9 rejsów bojowych trwających łącznie 255 dni. Zatopił 8 statków o łącznym tonażu 25 879 BRT, 3 okręty (5000 ton: stawiacz min HMS „Welshman”, niszczyciel HMS „Puckeridge”, niszczyciel eskortowy USS „Fechteler”) oraz okręt pomocniczy.
Kariera wojskowa Przed wojną W wieku 21 lat (1 kwietnia 1935) wstąpił do Kriegsmarine jako aspirant oficerski. Przez 2,5 miesiąca (do 17 czerwca) przeszedł standardowe szkolenie piechoty w II Oddziale Stałej Dywizji Okrętów Morza Bałtyckiego w Stralsund. Następnie odbył 14-tygodniowe szkolenie (18 czerwca – 25 września 1935) na żaglowcu szkolnym „Gorch Fock”. Po zejściu z żaglowca rozpoczął kolejne, prawie 9-miesięczne (do 19 czerwca 1936), szkolenie pokładowe na lekkim krążowniku Karlsruhe. Wkrótce potem 22-letni Brandi przeszedł kolejne 9-miesięczne szkolenie (do 31 marca 1937). Tym razem był to kurs podstawowy dla chorążych w Szkole Marynarki (Flensburg-Mürwik).