Reuniony (fr. réunion – „ponowne zjednoczenie”) – polityka realizowana przez króla Francji Ludwika XIV, polegająca na bezkrwawym przyłączaniu do Francji przygranicznych terenów prowincji i miast Rzeszy Niemieckiej, Niderlandów i Sabaudii, na podstawie francuskich orzeczeń sądowych.
Inicjatorem polityki reunionów był intendent Alzacji, Charles Colbert de Croissy, który w latach 70. XVII w. korzystnie interpretując postanowienia pokoju westfalskiego, zdołał oderwać od Rzeszy kilka miast w Alzacji. W 1679 Colbert de Croissy został sekretarzem stanu do spraw zagranicznych. Wkrótce zostały powołane trybunały królewskie w Metzu, Brisach i Besançon, których zadaniem było orzekanie o konieczności przyłączenia do Francji kolejnych terenów. Opierano się przy tym na zawieranych w przeszłości układach, z których wyciągano korzystne dla Francji wnioski. W 1679 i 1680 hrabstwo Montbéliard, własność księcia Wirtembergii, przyłączono do Franche-Comté. Zabór nie spotkał się ze sprzeciwem.