Pierre Monatte (ur. 15 stycznia 1881, zm. 27 czerwca 1960) – francuski działacz związkowy, sekretarz generalny Powszechnej Konfederacji Pracy (CGT) na początku XX w., założyciel jej organy prasowego "La Vie ouvrière" (Życie robotnicze) 5 października 1909 r. Monatte jest uznawany za jedną z głównych postaci rewolucyjnego syndykalizmu.
W czasie I wojny światowej Pierre Monatte występował przeciwko wojnie, a w 1915 r. zrezygnował ze stanowisk w związku. Monatte często nawiązywał do poglądów Fernanda Pelloutiera i nie krył swoich anarchistycznych poglądów, chociaż odszedł od nich w późniejszym czasie, po międzynarodowym kongresie anarchistycznym w Amsterdamie, w 1907 r. Podczas kongresu Monatte starł się z Errico Malatestą w sprawie metod działania ruchu anarchistycznego. Powołując się na tzw. "Kartę z Amiens" z 1906 r., jeden z podstawowych dokumentów rewolucyjnego syndykalizmu, która ustanawiała "polityczną neutralność" związków, Monatte twierdził, że syndykalizm sam w sobie jest rewolucyjny oraz że jest wcieleniem w życie zasad I Międzynarodówki, natomiast Malatesta – że związki zawodowe nie są rewolucyjne, a koncepcja rewolucji jako strajku generalnego, za czym opowiadali się rewolucyjni syndykaliści, jest utopijna.