William Horatio Powell (ur. 29 lipca 1892 w Pittsburghu, zm. 5 marca 1984 w Palm Springs) – amerykański aktor, trzykrotnie nominowany do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego.
8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 1636 Vine Street.
Życiorys Urodził się w Pittsburghu w stanie Pensylwania jako syn Nettie Manili Brady Powell i Horatio Warrena Powella, księgowego. W 1907 wraz z rodziną przeprowadził się do Kansas City w Missouri, gdzie cztery lata później ukończył Central High School. Po ukończeniu szkoły średniej Powell zapisał się na studia prawnicze na Uniwersytecie Kansas, ale po tygodniu przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie uczęszczał do American Academy of Dramatic Arts.
W 1912 zaczął występować w wodewilach i grał epizodyczne role na Broadwayu, gdzie w 1920 zdobył główną rolę Javiera w melodramacie Hiszpańska miłość, który był grany przez dwa lata. Zadebiutował na ekranie w roli Foremana Wellsa w dramacie Sherlock Holmes (1922) u boku Johna Barrymore’a jako Sherlocka Holmesa. W niemym filmie historycznym Kiedy kwitło rycerstwo (When Knighthood Was in Flower, 1922) z Marion Davies wcielił się w postać króla Francji Franciszka I Walezjusza. Na przełomie lat 20. i 30. grał rolę prywatnego detektywa Philo Vance na podstawie książek S.S. van Dine.