Giuseppe Garibaldi – włoski krążownik pancerny typu Garibaldi z początku XX wieku i okresu I wojny światowej. Zatopiony 18 lipca 1915 na Adriatyku przez austro-węgierski okręt podwodny U-4.
Zbudowany w stoczni w Genui. Położenie stępki 8 czerwca 1898, zwodowany 29 czerwca 1899, do służby we flocie włoskiej wszedł 1 stycznia 1901 roku.
„Giuseppe Garibaldi” służył na Morzu Śródziemnym, uczestnicząc w licznych rejsach zagranicznych w celu demonstracji obecności włoskiej bandery. Często służył jako okręt flagowy zespołów floty. Uczestniczył w wojnie włosko-tureckiej, od września 1911 do października 1912. Wraz z innymi okrętami, ostrzeliwał on forty i pozycje wojsk tureckich w Trypolitanii i Cyrenajce, wspierając szturmy na Trypolis i Tobruk. 24 lutego 1912 w starciu pod Bejrutem wraz z bliźniaczym krążownikiem „Francesco Ferruccio” zatopił turecki okręt pancerny obrony wybrzeża „” i torpedowiec „Ankara”. Następnie działał na Morzu Egejskim i ostrzeliwał forty w Dardanelach.
Po przystąpieniu Włoch do I wojny światowej ostrzeliwał linie kolejowe na wybrzeżu austriackim. Pierwsze zadanie tego typu miało miejsce 5 czerwca 1915.