Janko Muzykant – polski dramat obyczajowy z 1930 roku. Pochodzi z okresu wprowadzania filmów dźwiękowych, toteż nagrano do niego piosenki, ale nie rejestrowano dialogów, zamiast nich stosując plansze tekstowe jak w filmach niemych.
Fabuła Tytuł nawiązuje do noweli Janko Muzykant Henryka Sienkiewicza, ale w odróżnieniu od literackiego pierwowzoru główny bohater nie umiera w młodym wieku, lecz trafia do domu poprawczego, z którego ucieka do Warszawy, gdzie odnosi sukces jako uliczny grajek. W Warszawie wspierają go Florek i Lopek. Jako dorosły Janko zakochuje się w artystce rewiowej Ewie, o którą rywalizuje z dziedzicem Zarubą.
Obsada Stefan Rogulski – młodszy Janko Muzykant Witold Conti – starszy Janko Muzykant Adolf Dymsza – Florek Kazimierz Krukowski – Lopek Maria Malicka – śpiewaczka Ewa Korecka Wiesław Gawlikowski – profesor muzyki Tekla Trapszo – matka Janka Aleksander Żabczyński – dziedzic Zaruba Antoni Bednarczyk – ekonom Michał Halicz – kolega z poprawczaka Stanisław Sielański – kelner w "Krzaczkach" Zygmunt Chmielewski – właściciel baru Krzaczki Witold Kuncewicz Jerzy Roland Jerzy Klimaszewski Janina Kozłowska – tancerka Kazimierz Jarocki Józef Klimaszewski