Budynek szkoły polskiej w Unieszewie – drewniany budynek wybudowany w 1931 roku, na potrzeby polskiej szkoły, funkcjonującej w Unieszewie (wtedy Sząfałd) w latach 1929–1939. Obecnie dom mieszkalny.
Budynek Budynek szkoły w Unieszewie ma konstrukcję drewnianą. Obecnie funkcjonuje jako dom mieszkalny. Do rejestru zabytków wpisany został 30 września 1985 roku.
Historia Na Warmii, która po I wojnie światowej znalazła się w granicach Prus Wschodnich istniały duże skupiska ludności polskiej, kultywujących polską kulturę, tradycje i zwyczaje. W związku z powyższym istniała potrzeba utworzenia w regionie szkół z polskim nauczaniem. Po kilku latach starań u lokalnych urzędników niemieckich oraz w pruskim parlamencie udało się otworzyć cztery pierwsze placówki, gdzie wykładany był język polski. Jedna z nich powstała w 1926 roku w Unieszewie. Na mocy Ordynacji dotyczącej uregulowania szkolnictwa dla mniejszości polskiej uchwalonej 31 grudnia 1928 roku przez rząd pruski tworzenie polskich szkół ostatecznie stało się możliwe. W roku 1929 do wsi przybył nauczyciel Bolesław Jeziołowicz i objął miejscową szkołę, która wraz z nowym rokiem szkolnym, zaczynającym się po Wielkanocy stała się polską szkołą, jako jedna z czterech pierwszych polskich szkół w regionie.