Michał Halicz, właśc. Leopold Michał Blomberg (ur. 10 października 1888 w Warszawie, zm. 1 marca 1969 w Londynie) – polski aktor kina przedwojennego, zazwyczaj epizodysta.
Życiorys Był synem Andrzeja Blomberga i Bronisławy z Mianowskich, bratem aktora Tadeusz Olszy. Szkołę średnią ukończył w Warszawie. W 1905 roku był aresztowany za udział w strajku szkolnym. Walczył w I wojnie światowej. Zadebiutował w 1919 roku w warszawskim teatrzyku „Qui Pro Quo”. Zazwyczaj grał w programach rewiowo-kabaretowych, lecz również pojawiał się w repertuarze operetkowym. Występował w wielu teatrach: w Teatrze Rozmaitości we Lwowie (1919/20); w warszawskim teatrzyku „Miraż” (1920); Qui Pro Quo (1922, 1925, 1927); „Stańczyku” (1924), w Teatrze Premier pod kier. T.Ortyma; w „Nowościach” (1926, 1931), „Wodewilu”, „Perskim Oku”; w Teatrze Nowym w Poznaniu (1929), „Uśmiechu Warszawy” (1930), „Mignon”; „Morskim Oku” (1931–1933); „Cyganerii” (1933); „Starej Bandzie” (1934/35); „Hollywood” (1935);