Mimo to ludność pozostała przy wyznaniu luterańskim.
1688 luteranie wybudowali nowy kościół (data nie znajduje potwierdzenia w źródłach przedwojennych; sugestywnie podaje się rok 1735, ujawniony na belce tęczowej świątyni), z którego jednak zaprzestali wkrótce korzystać.
Wieś dotknęły wojny śląskie, później oddziały Napoleona Bonaparte.
1783 pierwsza wzmianka o szkole luterańskiej.
Około XVIII/XIX w. wieś podniesiona do rangi gminy (pełniła tę funkcję do 2005). Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono drzewo liściaste wyrastające z murawy, a następnie drzewo liściaste na murawie, nad nim waga.
Około połowy XIX w. sumptem rodu zu Hohenlohe-Öhringen znacznie rozbudowana, m.in. o obiekty przemysłowe i usługowe. W tym czasie następowało stopniowe uwalnianie chłopów od pańszczyzny.
Dalszy rozwój wsi związany z otwarciem w 1868 stacji Kolei Prawego Brzegu Odry (odcinek linii zamknięty w 2004).
1867, wobec budowy nowego kościoła (domu zborowego) (1866), odtworzono parafię (gminę) ewangelicko-augsburską Lasowice Wielkie, ale bez filiału w Lasowicach Małych.
Podczas I wojny światowej poległo 51 mieszkańców wsi.