Louis Henri Loison (wym. []; ur. 16 maja 1771 w Damvillers departament Moza, zm. 30 grudnia 1816 w Chokier koło Liège) – francuski generał w okresie od Rewolucji po wojny napoleońskie, bohater bitew pod Marengo, Pozzolo i Ulm. Wielki Oficer Legii Honorowej (14 czerwca 1804). Z powodu braku lewej ręki, utraconej w wypadku na polowaniu, w 1806 r., w czasie kampanii w Portugalii otrzymał pseudonim Maneta (franc. manchot) – „Jednoręki”. thumb|250px|Grobowiec na cmentarzu Père-Lachaise
Kalendarium z okresu Rewolucji i Cesarstwa 25 marca 1792 – porucznik batalionu wolontariuszy wystawionego przez departament Meuse 28 lipca 1792 – kapitan huzarów Legionu Północy październik 1793 – adiutant generalny szef brygady w Armii Północy (Armia Ardenów) 13 czerwca 1795 – szef brygady 26 sierpnia 1795 – generał brygady 15 października 1795 – w Armii Renu i Mozeli służba pod komendą gen. Bonaparte w czasie antyrewolucyjnych zamieszek „13 Vendémiaire’a”; przewodniczący rady wojennej sądzącej przywódców zamieszek;