Pomimo tego początkowa sprzedaż była słaba, częściowo z powodu bankructwa Enigma Records (amerykańskiego wydawcy Sonic Youth) niedługo po wydaniu albumu. Daydream Nation doczekało się wznowienia dopiero w roku 1993; DGC, nowy wydawca zespołu, podpisał z nim kontrakt kierując się pozytywnym przyjęciem płyty wśród krytyków. Jeden z singli, „Teen Age Riot”, trafił na Modern Rock Tracks – jedną z list Billboardu zajmując tam 20. miejsce.
W 2003 album został sklasyfikowany na 329. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.
W 2007 roku zespół odbył serię koncertów, podczas których odgrywano album w całości.
12 czerwca 2007 roku wydano dwupłytową edycję deluxe albumu. Zawiera ona wersje na żywo wszystkich utworów z albumu oraz kilka coverów zagranych przez zespół w studiu. Wersja na czterech płytach winylowych ukazała się17 lipca 2007 roku.
Styl albumu Na Daydream Nation Sonic Youth dopracowali swój styl, polegający przede wszystkim na przeplataniu ze sobą partii przesterowanych gitar wspieranych przez charakterystyczną, agresywną grę perkusji Steve’a Shelleya.