Pomimo to, w tych piosenkach bardzo łatwo odnaleźć charakterystyczny styl zespołu Joy Division. Z całą pewnością, należy tutaj wymienić najstarsze utwory, takie jak „Dreams Never End” oraz „Truth” (obydwa grane już we wrześniu 1980 podczas trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych). W tamtym czasie w zespole grało tylko trzech muzyków i nie było decyzji, kto mógłby zostać wokalistą. Wszyscy muzycy próbowali swoich sił w tej dodatkowej profesji, aż ostatecznie zdecydowano, że rola ta przypadnie Bernardowi Sumnerowi. Rola dodatkowego wokalisty została przydzielona dla Petera Hooka (mimo to na płycie zaśpiewał w utworach „Dreams Never End” oraz „Doubts Even Here” jako pierwszy głos). Dołączenie do zespołu w listopadzie 1980 Gillian Gilbert, dziewczyny (obecnie żony) Stephena Morrisa, odciążyło Sumnera, który wcześniej musiał grać na keyboardzie, gitarze a później dodatkowo jeszcze śpiewać (w niektórych utworach było to po prostu fizycznie niemożliwe).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Movement · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.