Diagnostyka złamań kości skroniowej Zwykle obejmuje wykonanie badania TK z opcją wysokiej rozdzielczości (HR CT - high resolution computed tomography). Pozwala ona na uwidocznienie szczeliny złamania i możliwość prześledzenia jej przebiegu (ucho środkowe i wewnętrzne). W obrazie TK w jamie bębenkowej oraz w wyrostku sutkowatym może być widoczny krwiak. Nie należy zapominać, że złamaniu kości skroniowej mogą towarzyszyć także obrażenia mózgowia. W takim przypadku bardziej szczegółowym badaniem jest rezonans magnetyczny (MRI) . Z powodu ciężkiego stanu chorego dalsza szczegółowa diagnostyka w pierwszych godzinach urazu staje się niemożliwa. Po opanowaniu stanu zagrożenia życia i odzyskaniu przez chorego przytomności dalsza diagnostyka laryngologiczna obejmuje: wywiad obecność niedosłuchu lub głuchoty, zawrotów głowy, nudności, wymiotów oraz szumów usznych badanie słuchu: próby stroikowe przy łóżku chorego oraz badania audiometryczne audiometria tonalna, OAE, badanie potencjałów słuchowych wywołanych z pnia mózgu (ABR) badanie obwodowego narządu równowagi: badanie obecności oczopląsu badanie czynności nerwu twarzowego