thumb|350px|Błędnik błoniasty – schemat Wstrząśnienie błędnika (łac. commotio labyrinthi) – zaburzenie czynności ucha wewnętrznego występujące po urazie głowy, któremu nie towarzyszą zmiany w badaniu otoskopowym. Może ono towarzyszyć złamaniu kości skroniowej lub też występować bez uszkodzenia kości.
Patomechanizm Podczas wstrząśnienia następują zaburzenia w mikrokrążeniu błędnika błoniastego, które występują jako skutek fali uderzeniowej, która działa na czaszkę w trakcie urazu. Zaburzenia w mikrokrążeniu ślimaka prowadzą do wzmożonej przepuszczalności błon komórkowych. Fala uderzeniowa powoduje także gwałtowne przemieszczenie płynów ucha wewnętrznego (przy- oraz śródchłonki) zaburzając ich homeostazę. Płynowa fala uderzeniowa w zależności od siły działającego może powodować różnie nasilone zmiany, które związane są z gwałtownym rozciąganiem lub rozrywaniem delikatnych struktur ucha wewnętrznego: uszkodzenie komórek słuchowych zewnętrznych (głównie zakrętu podstawnego ślimaka) uszkodzenie zwoju spiralnego uszkodzenie struktur obwodowego narządu równowagi: uszkodzenie woreczka i łagiewka – oderwanie błony otolitowej uszkodzenie kanałów półkolistych uszkodzenie pnia n.