W sierpniu trzciniaki odlatują do Afryki równikowej i Południowej.
thumb|Głównym pożywieniem trzciniaków są owady wodne takie jak ważki i jętki Pożywienie To głównie dojrzałe owady żyjące na źdźbłach trzcin, ich larwy, takie jak ważki, jętki i chruściki oraz inne bezkręgowce (np. ślimaki), które są zbierane z bagiennej roślinności lub z powierzchni wody. W czasie żerowania trzciniaki potrafią huśtać się głową do dołu. Na powierzchni wody mogą łapać również małe płazy. Jesienią w diecie trzciniaków pojawiają się owoce.
Pokarmu szuka nie tylko w gęstych trzcinowiskach, ale i w koronach drzew i krzewów, np. na wierzbach.
Status zagrożenia i ochrona IUCN uznaje trzciniaka za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji, wstępnie obliczona na podstawie szacunków organizacji BirdLife International dla Europy i całej Turcji z 2021 roku, mieści się w przedziale w przedziale 8–15 milionów dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za lekko spadkowy.