II najazd mongolski na Polskę – atak Mongołów na Polskę pod wodzą Burundaja na przełomie 1259 i 1260 roku.
Geneza Do drugiego najazdu mongolskiego na Polskę doszło zimą 1259–1260 r. Władca Złotej Ordy Berke-chan, następca Batu-chana, wysłał na księcia halicko-wołyńskiego Daniela Halickiego armię pod wodzą Burundaja. Daniel Romanowicz ugiął się pod Burundajem i przysiągł mu wierność. Daniel wraz z księciem włodzimierskim Wasylkiem w roku 1258 wziął udział w kampanii przeciwko Wielkiemu Księstwu Litewskiemu i Rusi Czarnej. Mongołowie wraz z wspierającymi ich Rusinami postanowili następnie skierować swój oręż przeciwko królowi węgierskiemu Beli IV i księciu krakowskiemu Bolesławowi V Wstydliwemu. W 1259 roku chan Berke zaproponował Węgrom sojusz, którego gwarancją miało być małżeństwo królewicza węgierskiego Stefana z córką chana. Ponadto królewicz węgierski miał stanąć na czele własnych oddziałów wspomagających armię mongolską w planowanej wyprawie na Bolesława V Wstydliwego.