Jan Kuna (ps. Marten lub de Marten, od ang. nazwa kuny) (ur. ok. 1559, zm. 24 lutego 1599) – postać fikcyjna, gdański kaper w służbie angielskiej, francuskiej i polskiej, bohater książek Janusza Meissnera.
Biografia bohatera Jan Kuna urodził się około 1559 roku w Gdańsku w rodzinie kapra Mikołaja Kuny. Dzieciństwo spędza na okręcie ojca, początkowo na kodze Czarny Gryf, następnie fregacie Zephyr. Po zatargu z członkiem senatu gdańskiego, Zygfrydem Wedecke, zmuszony zostaje wraz z ojcem do ucieczki z rodzinnego miasta. Z inicjatywy Wedecke najpierw został zamordowany brat Jana, Karol a następnie jego matka, Katarzyna. Karol Kuna był truxmanem na okręcie pozostającym w służbie króla polskiego Stefana Batorego. Na skutek sztormu okręt był zmuszony do schronienia się u brzegów Gdańska. Po nocy spędzonej na kotwicy marynarze zostali wysłani do miasta po żywność, którą ostatecznie ukradli. Miało to być kilka kur i jajek. Ostatecznie za ten czyn marynarze zostali skazani na śmierć przez powieszenie i ścięcie toporem. Ofiarą była również Katarzyna, która została oskarżona o czary. Wskutek tego w 1568 roku Jan Kuna uciekł z Polski ze swoim ojcem Mikołajem. Po śmierci ojca, w wieku 18 lat przejął dowództwo nad Zephyrem.