thumb|200px|Symboliczny nagrobek Wandy Ładniewskiej-Blankenheimowej na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej w Krakowie Wanda Ładniewska-Blankenheimowa (ur. 1905 we Lwowie, zm. 22 lipca 1995 w Paryżu) – polska rzeźbiarka żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Urodziła się w przedwojennym Lwowie, w rodzinie zasymilowanych polskich Żydów. Odebrała staranne przedwojenne wykształcenie ogólne, studiowała też rysunek, rzeźbę i historię sztuki we Lwowie lub w Paryżu. Łączyła ją dobra znajomość z Tadeuszem Boyem-Żeleńskim. Podczas II wojny światowej była więźniarką niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau o numerze 38091.
Od 1946 mieszkała we Francji, gdzie była aktywna twórczo i dobrze odnajdywała się w środowisku polskich i francuskich intelektualistów. Jej symboliczny nagrobek znajduje się na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Miodowej w Krakowie, zaś jej prochy – zgodnie z życzeniem artystki – zostały rozrzucone na paryskim cmentarzu Père-Lachaise.