thumb|240px|Dziesięciotysięcznik MS Marceli Nowotko thumb|240px|Grób profesora Witolda Urbanowicza na cmentarzu Witomińskim Witold Jan Urbanowicz (ur. 27 marca 1905 w Baku, zm. 11 sierpnia 1998 w Gdyni) – profesor Wydziału Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej. Prekursor i teoretyk na skalę światową architektury statków.
Życiorys Herbu „Łabędź”. Syn Ignacego, inżyniera w przemyśle naftowym, i Zofii z Różalskich Jahołkowskiej 1 v. Urbanowiczowej (1875–1955), brat Wandy (1906–1944), żony Jerzego Gerlicza (właściciela majątku Stemplew). Był mężem Ireny ze Słubickich (1910–1962), ojciec Olgierda i Bogdana.
Wcześnie stracił ojca. Jako dziecko mieszkał z matką i siostrą w Jałcie na Krymie. W 1920 r., przez Rumunię, przyjechali do Polski. W 1925 r. zdał maturę w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym im. Stanisława Staszica w Zgierzu. Od 1925 do 1928 r. w ramach służby wojskowej służył w Polskiej Marynarce Wojennej. Jako starszy marynarz pływał na transportowcu ORP „Wilga”, był członkiem załogi torpedowca ORP „Mazur”, służył w broni podwodnej. W latach 1929–1937 studiował na Wydziale Techniki Okrętowej i Lotniczej Technische Hochschule Danzig (Politechnika Gdańska - uczelnia Wolnego Miasta Gdańska), z przerwami na finansowane przez Polską Marynarkę Wojenną pobyty w stoczniach francuskich (m.in. w 1934 r.