W kategorii win stołowych mieści się najwięcej win. Najstarszy podział tych win opiera się na ich barwie i jednocześnie pokrywa się z różnicami w produkcji, zastosowaniu i cechach charakterystycznych: wina czerwone (zwykle bardziej cierpkie, wytrawne), wina białe (zwykle bardziej kwasowe, o różnym poziomie słodyczy) wina różowe (pośrednie).
Typowe białe wina o kwasowym charakterze, są zwykle spożywane do posiłków; niektóre nadają się do dojrzewania w dębinie, natomiast słodkie spożywa się raczej osobno (np. wina późnego zbioru, botrytyzowane, wina lodowe). Współczesne wina czerwone są zazwyczaj wytrawne, podawane do posiłku. Wina dojrzałe bywają spożywane poza posiłkiem, charakteryzują się gładkością i równowagą. Większość win czerwonych nadających się do dłuższego dojrzewania świetnie dojrzewa w dębinie.
W przykładowym podziale win białych można wyróżnić: wytrawne z owocowymi i kwiatowymi nutami zapachowymi (np. niemieckie rieslingi) wytrawne, dobrze zbudowane, dojrzewające w dębinie (np. białe burgundy) półwytrawne z owocowymi i kwiatowymi nutami zapachowymi (np. wina z późnego zbioru z regionu Mozeli) słodkie, produkowane z winogron porażonych szlachetną pleśnią (np. sauternes).