Nawiązał on kontakt z Antonim Mańkowskim i wspólnie łącząc samodzielne zastępy założyli 1 Wołomińską Drużynę Harcerską. Do drużyny zwerbowali głównie chłopców z ulicy i rodzin robotniczych. W sierpniu 1916 drużyna otrzymała imię Króla Władysława Łokietka. Składała się z 2 zastępów prowadzonych przez robotników: druha Wróblewskiego i ucznia druha Kałochiejczyka. Zastępcą Tomasza Piskorskiego został druh Horowy. W związku z zajęciem ziem polskich przez Niemcy działalność harcerska nie była łatwa i odbywała się w konspiracji. Zbiórki odbywały się głównie w domu druha Horowego wśród piasków „lotnej wydmy”.

W roku szkolnym 1917–1918 nauczycielka Onórnia skupiła wokół siebie grupie dziewcząt i utworzyła 1 Wołomińską Drużynę Żeńską im. Królowej Jadwigi. Drużyna ta przez kolejne lata u boku 1 W MDH im. Króla Władysława Łokietka organizowała spotkania w izbie darowanej po wieczyste czasy harcerstwu przez felczera Dękierewskiego. Izba ta mieściła się przy ul. Wileńskiej 19 w Wołominie. Obie drużyny: męska i żeńska działały równolegle.