Działalność na rzecz sprawiedliwości społecznej skierowana była przeciwko dyktaturze Prima de Rivery (1923-1929) a później przeciw frankistom.
Jego awangardowe czarno-białe rysunki o treściach politycznych przyniosły mu niebawem rozgłos. Jego prace trafiły na prestiżowe wystawy najpierw do Madrytu a potem do Barcelony, gdzie zamieszkał w 1926 r. dopóki liczne aresztowania i kolejne nakazy opuszczenia kraju nie zmusiły go do wyjazdu za granicę. Krajami kolejnych pobytów na wygnaniu były Francja, Belgia, Holandia, Niemcy i Związek Radziecki, gdzie spotkał się z Romami.
W czasie wojny domowej walczył na froncie na Majorce, w Madrycie, Andújarze i w końcu w 26. Dywizjonie na froncie aragońskim, gdzie zorganizował batalion konnicy złożony z Romów. W 1939 r. musiał szukać schronienia we Francji wraz z połową miliona uchodźców podczas tak zwanej “Retyrady”. Został internowany i przebywał w obozach koncentracyjnych we Francji i we francuskim Algierze, dokąd go deportowano. Ucieczka z obozu w Dżelfie pozwoliła mu uniknąć tortur i poniżeń. Udało mu się uzyskać przepustkę, która pozwoliła mu wrócić do Hiszpanii w maju 1942. Tam kontynuował walkę podziemną, za co został aresztowany. Bez sądu przesiedział przez osiem lat w więzieniu Model w Barcelonie.