Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny () – największy, jeden z dwóch, działających współcześnie kościołów katolickich w Moskwie.
Historia Kościół powstał przede wszystkim dzięki składkom polskiej społeczności Moskwy, która na początku XX wieku liczyła około 30 000 osób, a także dzięki darom od katolików z całej Rosji. Na czele komitetu do spraw budowy kościoła stał proboszcz parafii pod wezwaniem św. Piotra i Pawła w Moskwie, ks. prał. Antoni Wasilewski. Jako prawnik budową opiekował się Aleksander Lednicki. Projektantem świątyni i nadzorcą jej budowy był polski architekt mieszkający i wykładający w Moskwie Tomasz Bohdanowicz-Dworzecki. Budowa zakończona została wyświęceniem kościoła, które miało miejsce 24 grudnia 1911 roku, ale prace nad wykańczaniem wnętrz trwały do 1917 roku.
W latach 1924–1931 jednym z księży był poeta Siergiej Sołowiow.
Kościół zamknięto w 1937 roku, a w roku następnym przejęło go państwo. Początkowo urządzono w nim akademik. W czasie II wojny światowej kościół ucierpiał od bombardowań. W 1956 roku w budynku znalazło siedzibę przedsiębiorstwo projektowe „Mosspecpromprojekt”, które dokonało znaczącej jego przebudowy, m.in.