Zenon Turczynowicz Suszycki (ur. 8 grudnia 1840 w Juliampolu, zm. 11 maja 1912 w Boguchwale)Nekrolog. Czas 1912 nr 216 z 13 maja s. 3 – inżynier górnictwa, uczestnik walk niepodległościowych, powstaniec styczniowy, fundator Zakładu Naukowego w Boguchwale.
Życiorys thumb|240px|Tablica Zenona i Wandy Suszyckich na kaplicy grobowej w Boguchwale Urodzony 8 grudnia 1840 w Juliampolu na Litwie. Absolwent Wydziału Matematyczno-Fizycznego w Moskwie, był zatrudniony w Skarbowo-Techniczym Urzędzie w powiecie borysowskim w guberni mińskiej. Mając 23 lata z Borysońska poszedł do powstania styczniowego. Ranny w bitwie pod Władykami (gub. wilejska), przedostał się za granicę. W Paryżu wstąpił do Wyższej Szkoły Górniczej Ecole des Mines, w której w 1870 uzyskał tytuł inżyniera górnictwa. Jego żoną była Wanda Suszycka. W 1885 zorganizował na terenie kopalni ropy w Ropiance koło Dukli pierwszą w Polsce zawodową szkołę wiertniczą – o nazwie Praktyczna Szkoła Wiercenia Kanadyjskiego. Był jej nie tylko organizatorem, ale i kierownikiem. W 1887 objął zarząd i kierownictwo kopalni Bóbrka. Pełnił funkcję dyrektora i nauczyciela w Praktycznej Szkole Wiercenia Kanadyjskiego, którą w 1888 r. przeniósł z Ropianki do Wietrzna, gdzie nadzorował kopalnię.