Turzyca drżączkowata (Carex brizoides L.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje w kontynentalnej części Europy od Hiszpanii po zachodnią Rosję. W Polsce rozpowszechniona na południu i bardzo rozproszona na nielicznych stanowiskach w części środkowej i północnej.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan Pokrój Roślina trwała, Wysokości 25–60 (100) cm, o długim, płożącym się kłączu. Łodyga Początkowo wzniesiona, później łukowato wygięta, wiotka, u góry szorstka, na przekroju ostro trójkanciasta, w okresie kwitnienia przeważnie krótsza od liści, u podstawy objęta jasnobrązowymi bezlistnymi pochwami. Liście Blaszki liściowe trawiastozielone, zaostrzone, wiotkie, często zwisające, 1,5–3 mm szerokości, płaskie lub rynienkowate, na brzegach i na nerwie środkowym szorstkie. Kwiaty Kwiatostan kłosowaty, 2–4 cm długości, składający się z 4–8 (16) mniej lub bardziej gęsto ustawionych kłosów. Wszystkie kłosy jednakowe, 8–9 mm długości, przeważnie trochę skrzywione, u podstawy z kwiatami męskimi, u góry z żeńskimi. Przysadki wąsko wydłużone lub jajowate, dość tępe, 1,5 mm szerokości, białawo połyskujące, z zielonym grzbietem, później żółtawe. Kwiaty męskie z 3 pręcikami, żeńskie ze słupkiem o 2 znamionach.