Lisp był trudny do implementacji na zwykłych kompilatorach i sprzęcie dostępnym w 1970. Garbage collection, stworzone przez Daniela Edwardsa, wpłynęło na użyteczność Lispu na sprzęcie obliczeniowym ogólnego przeznaczenia, ale wydajność wciąż była problemem. Doprowadziło to do stworzenia maszyn lispowych: dedykowanego sprzętu do uruchamiania środowisk i programów w Lispie. Postęp w dziedzinie sprzętu komputerowego, jak również w kompilatorach wkrótce sprawił, że maszyny lispowe stały się przestarzałe, co zaszkodziło rynkowi Lispu.
W latach 80. i 90. włożono duży wysiłek w zunifikowanie wielu dialektów Lispu (szczególnie dialektów InterLisp, Maclisp, ZetaLisp, i Franz Lisp) w pojedynczy język. Nowy język, Common Lisp był istotnie kompatybilnym podzbiorem dialektów, które zastępował. W 1994, ANSI opublikowało specyfikację Common Lispu, „ANSI X3.226-1994 Information Technology Programming Language Common Lisp”. W tamtym czasie światowy rynek Lispu był dużo mniejszy niż obecnie.