W latach 1774–1794 kościołem opiekował się pastor Johann Andreas Moritz z Fahrland, który prowadził dziennik, opisując życie mieszkańców Sacrowa oraz często zmieniających się właścicieli sacrowskiego folwarku. Opisy pastora wykorzystał Theodor Fontane w swoich Wędrówkach przez Marchię Brandenburską (niem. Wanderungen durch die Mark Brandenburg). Pastor Moritz tak pisał o parafii Sacrow: Po śmierci pastora Moritza parafia sacrowska została przyłączona w 1794 roku do kościoła św. Mikołaja (niem. Nikolaikirche), a następnie powróciła w 1808 roku do kościoła w Fahrland.
Kościół nie był używany od 1813 roku, a w 1822 roku grożący zawaleniem budynek zburzono. Wierni założyli nieopodal dom modlitewny, w którym odprawiano msze aż do wybudowania kościoła Zbawiciela w 1844 roku.