W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Solidarności Pracy.
Uczestniczył w oficjalnych delegacjach prezydentów Lecha Wałęsy i Aleksandra Kwaśniewskiego na Ukrainę, współredagował wspólne oświadczenie Kwaśniewskiego i prezydenta Ukrainy Łeonida Kuczmy o porozumieniu i pojednaniu z 1997.
Został głównym konsultantem historycznym produkcji filmowej Ogniem i mieczem (1999), wyreżyserowanej przez jego licealnego kolegę Jerzego Hoffmana.
Był promotorem pracy magisterskiej późniejszego profesora UJ Andrzeja Nowaka, którego uznawał za swojego najwybitniejszego ucznia i na którego zainteresowania wpłynął podsuwając mu pracę Jana Kucharzewskiego Od białego caratu do czerwonego.
Brat historyka Jerzego Włodzimierza Serczyka. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Publikacje Gospodarstwo magnackie w województwie podolskim w drugiej poł. XVIII wieku (1965) Koliszczyzna (1968) Lenin w Krakowie i na Podhalu (1970) Hajdamacy (1972, 1978) Piotr Wielki (1973, 1977, 1990, 2003) Katarzyna II carowa Rosji (1974, 1983, 1989, 1995, 2004) Iwan IV Groźny (1977, 1986, 1993, 2004) Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa.