thumb|275px|Zasięg kultury kuro-arakskiej w jej wczesnej fazie. Nazwy na mapie ukazują stosunek kultury kuro-arakskiej (jasnoszary kolor) do późniejszych jednostek kulturowych (czarny kolor to państwo Urartu).
Kultura kuro-arakska – kultura archeologiczna eneolitu i wczesnej epoki brązu. Jej nazwa pochodzi od rzek Kura i Araks.
Geneza Kultura kuro-arakska wywodzi się jeszcze z eneolitu. Kaukaz w jej przypadku okazał się być jedynie pozorną barierą. Położenie pomiędzy Bliskim Wschodem a obszarami stepowymi pozwoliło ludności kuro-arakskiej na korzystanie z dziedzictwa wielu ludów i wielu obszarów, co bardzo wpłynęło na rozwój lokalnych społeczności. Obszary górzyste bogate w złoża metali okazały się być swoistym refugium dla okolicznych ludów.
Chronologia i obszar występowania Kultura ta rozwijała się od początku IV tysiąclecia p.n.e. jeszcze jako kultura eneolityczna. Rozwijała się do około 2500 lat p.n.e., kiedy zaczęła stopniowo zanikać. Przeżywała się ona jednak aż do końca III tysiąclecia p.n.e. W jej rozwoju wyróżnia się zazwyczaj trzy fazy, przy czym na terenach północnych (Dagestan) jednostka ta pojawia się dopiero w fazie młodszej. Kultura kuro-arakska zajmowała całe Zakaukazie, a zwłaszcza obszary położone nad rzekami Kurą i Araksem.