right|200px|thumb|Herb rodu Abrahimowiczów. Abrahimowiczowie herbu własnegoA. Boniecki, Herbarz polski, t. 1, Warszawa 1899, s. 18.S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 1, Warszawa 1904, s. 3.S. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich, Wilno 1929, s. 5. – polska rodzina szlachecka pochodzenia tatarskiego. Gałąź rodu Bachtjarowiczów.
Protoplastą rodu był Abrahim Bachtjarowicz zwany Ślepym, właściciel Dzikowszczyzny (od 1523), części na Wace i Prudzianach. W 1562 dostał w zastaw od swojego zięcia, Hussejna Szyryńskiego, część dóbr Kroszyna. Abrahim miał czterech synów: Assana, Tahira, Sabatala i Selimbeka. Trzej pierwsi sprzedali około 1591 swoje udziały na Wace. Selimbek, właściciel części Prudzian, miał syna Abrahama.
Synami Abraham, syna Selimbeka, byli Mortuza, w 1648 chorąży w chorągwi księcia Słuckiego; Janusz, wzmiankowany w 1666; Aleksander, który ze swoją żoną Fatmą Adamowiczówną miał synów Mortuzę i Bohdana, wzmiankowanych w 1681, i Eliasz, towarzysz chorągi lekkiej wojska litewskiegoS. Dziadulewicz, Herbarz rodzin tatarskich, Wilno 1929, s. 5-6.